Piet Geven; trouw supporter en toegewijd vrijwilliger

Column Henk Driessen — Gepubliceerd op 15 mei 2018 00:00

Piet Geven; vader van Daan, Alex en Sylke. Iedereen kent hem als trouwe supporter van SV Deurne die zelfs doordeweeks nog vaak op het sportpark te vinden is.

Piet heeft een verleden bij SV Deurne als speler van het tweede. SV Deurne voetbalde toen nog in de Molenstraat waar nu het gebouw van De Wiemel staat.

Piet vertelt met het verhaal dat voetbal in die tijd zo hot was dat toen ze tegen RKZSV 1 (het huidige ZSV) moesten voetballen er tweeduizend toeschouwers op deze wedstrijd afkwamen. Er werd bij die wedstrijd helaas geen entree geheven en doordat SV Deurne 2 deze wedstrijd won werden ze kampioen.

De wedstrijd vond plaats op Sientjes Hei, een gebied aan de Hanenbergweg waar RKZSV vanaf haar oprichting in 1954 tot de verhuizing naar Sportpark de Kranenmortel in 1966 haar sportvelden had. Het bevond zich iets verder dan De Klarinet als men de spoorwegovergang op de Zeilbergsestraat passeert.

Piet heeft nog een wedstrijd in SV Deurne 1 gevoetbald met spelers als Harrie Manders, Harrie Knijnenburg en de gebroeders van Leunen.

Piet begon pas op zijn twintigste met voetbal. Hij begon als linksbuiten maar werd later linkshalf. Piet was het type Willy van de Kerkhof; veel werklust, verdedigend uitstekend en conditioneel zo sterk als een paard. Piet Fransen (oud-speler van SV Deurne en PSV) was zijn eerste trainer.

Later verkaste Piet naar SPV. Piet speelde namelijk naast voetbal ook trompet bij de harmonie in Deurne. De harmonie moest iedere zondagochtend repeteren en dat ging niet samen met voetballen bij SV Deurne 2. Er werd namelijk op hetzelfde tijdstip gevoetbald.

Piet vertelt me ook nog hoe hij bij de harmonie kwam. Er was een tekort aan muzikanten bij de harmonie en toen werd het op school gestimuleerd om een instrument te gaan bespelen. Piet heeft in militaire dienst trompet gespeeld in de Marinekapel en moest ’s morgens regelmatig het réveil blazen.

Wat veel mensen niet weten is dat Piet nog één dag in de week werkt als Kwaliteitsmanager en adviseur. Dat doet hij bij Smile Susteren maar is dat aan het afbouwen.

Piet heeft 45 jaar bij Te Strake gewerkt (daar is hij voor geridderd), 5 jaar bij Oskomera en hetzelfde aantal jaren bij Arte di Granito. In januari wordt Piet 80 en dan stopt hij met werken.

Piet is zo jong van lijf en geest gebleven omdat hij zich altijd op de been heeft gehouden. Piet werkt nog steeds bij SV Deurne in de maandagochtendploeg (“ge doet wat voor de club, het is ontspanning en ook nog gezellig”) en is trots op het gezin (inclusief Yolanda) omdat ze allemaal zo actief zijn voor de club.

Piet vertelt nog een grappige anekdote over hoe zijn zoon Alex keeper werd. Alex wou perse meedoen met de partijtjes van zijn oudere broer Daan. Dat mocht maar dan moest hij wel op doel gaan staan. Aldus geschiedde en Alex bleek talent te hebben. Alex stopt aan het einde van het seizoen, dit gebeurt echter in goede harmonie.

Piet heeft 12 jaar in het hoofdbestuur van SV Deurne gezeten (als penningmeester en wedstrijdsecretaris) en ook nog in het jeugdbestuur.

In een ver verleden toen zijn kinderen begonnen met voetbal heeft Piet nog de mini’s getraind samen met Ger Albers. Piet vertelt de anekdote dat Alex heel enthousiast meeging maar bij het begin van de training direct van het veld afrende. “De eerste training doe ik nooit mee!”, sprak hij de legendarische woorden.

Alex en Daan hebben nog eens tegen elkaar gespeeld tijdens een jeugdwedstrijd tussen SV Deurne (Daan) en Helmond Sport (Alex). Ook op dochter Sylke is Piet apetrots. Zij werkt in de Basis bij SV Deurne.

Piet sluit af met de mededeling dat hij waardering heeft voor alle vrijwilligers bij SV Deurne en in het bijzonder voor Mat Teeuwen.

Piet, we hebben ook heel veel waardering voor jou!

« ga terug