Jan Brands; vechter met rechtvaardigheidsgevoel.

Column Henk Driessen — Gepubliceerd op 05 juni 2018 00:00

Jan Brands is geboren in Velden (bij Venlo). Zijn vader was timmerman en zijn moeder runde een kroeg aan huis. Jan heeft nu nog twee van de drie broers en drie zussen.

Jan doet tijdens het interview verrassende uitspraken, zo gelooft hij in de heilzame werking van wietolie. “Als ik minister van Volksgezondheid was zou ik direct de wiethandel legaliseren! Zeker voor medicinaal gebruik”

Jan heeft een hekel aan de farmaceutische industrie die veel te veel geld verdient met zogenaamde geneesmiddelen en zijn vertrouwen in de medische wereld heeft een grote knak gekregen bij de behandeling van kanker bij zijn eerste vrouw Tinie (zij stierf in 2006). Ongezouten geeft Jan zijn mening op Twitter.

Als scholier was Jan geen groot licht. Hij doubleerde twee keer in drie jaar tijd op de MULO. Jan was wars van autoritair gezag. “Gezag moet natuurlijk zijn en niet kunstmatig.” Hij en zijn vrouw Tinie stuurden hun kinderen naar de Vrije School in Eindhoven.

“Zonder Tinie was mijn bedrijf nooit iets geworden”, aldus Jan. Ze deden samen aan Transcendente Meditatie (™)volgens de stroming van Maharishi Mahesh Yogi ,een Indiase goeroe die zich later in Limburg heeft gevestigd . Jan mediteert nog steeds af en toe. Door meditatie heeft Jan meer gevoel voor intuïtie gekregen. Jan heeft bovenmatige interesse in het alternatieve circuit en ondergaat wekelijks een behandeling in Polariteits-massage . Met zijn tweede vrouw Anny is hij ook intens gelukkig.

Jan werkt dus al vanaf zijn vijftiende, hard werken is wat hij als jonge jongen van thuis uit meekreeg. De praktijk bleek voor hem de juiste leerschool te zijn.

Na enkele omzwervingen werd Jan Brands vertegenwoordiger van Toshiba batterijen bij Joseph van de Loo in Venlo. Hij leerde ook hier verscheidene van zijn barrières te doorbreken. Hij kreeg deze baan zonder de theorie die er eigenlijk bij gehoord zou hebben. Van hiér staat de bus, dáár de batterijen en hiér is de prijslijst, de rest zoek je maar zelf uit. “In het begin stond ik te janken van verlegenheid als ik bij een winkel naar binnen moest.

Na twee jaar maakte hij de overstap naar “Leefsma Tels” waar hij o.a. Duracell en Berec batterijen in het pakket had en deze verkocht aan de groothandel in heel Zuid-Nederland (alles beneden de rivieren).

Na nog een omzwerving via Nema Winschoten begon Jan in 1977 voor zichzelf. Jan bouwde een grote klantenkring op. Zijn geheim is zijn buitensporige interesse in mensen en dat hij overal over mee kan praten. In 1981 had hij een moeilijke tijd nadat een collega/klant hem voor 350 duizend gulden had bestolen waarop hij bijna failliet ging.

Hij ging naar zijn leveranciers met de volgende mededeling; “geef me een jaar, blijf alsjeblieft leveren en je krijgt je geld terug!” Aldus geschiedde. Je goede wil tonen en je aan je afspraken houden is noodzakelijk voor goed ondernemerschap, aldus Jan.

Jan ging naar Hong Kong en kocht GP knoopcelbatterijen in met een exclusiviteitseis; de fabrikant waarmee een zeer goede band werd opgebouwd mocht verder aan niemand anders leveren in Nederland, later Benelux,Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, behalve aan andere batterij-fabrikanten. Knoopcelbatterijen was een speciale markt waarvan Brands/ GP Batteries nu marktleider in West-Europa is.

Philips probeerde het nog een keer maar dit werd een fiasco door hun slechte kennis van deze markt.

Jan en Tinie gingen in Veldhoven wonen vanwege de school (in Eindhoven) waar hun kinderen op zaten. Jan (Brands)ging o.a. ook oplaadbare batterijen en laders distribueren.

Het credo van Jan was; “lever goede kwaliteit en houdt in je prijsbeleid altijd ruimte om via de groothandel te kunnen leveren.” De groothandel verspreidt het vervolgens onder de winkeliers en retail-ondernemingen.” Zo kreeg Jan(Brands) vaste voet aan wal o.a. bij Albert Heijn, Mediamarkt, Gamma, Sligro etc. etc.

Jan woont sinds het jaar 2000 in Deurne en kreeg binding met ons dorp. Sinds 2002 zit GP Batteries voortaan op het industrieterrein in Deurne (nadat het ook nog eens in Asten gevestigd is geweest).

Jan was hoofdsponsor van een zaalvoetbalteam (Argentina Juniors/GPBatteries) met spelers als o.a. Ronald Joosten, Marcel- ,Hans-en Marijn Seijkens ,Roy Manders, Ruud Koppens, Ronald van Bussel,Michael van der Wallen, Pieter van Bussel, Jeroen van Moorsel. Spelers waarvan er meerdere een binding hadden met SV Deurne.

Jan kwam daardoor trouw iedere zondag kijken bij onze club. In 2004 vroegen Jan Lichteveld en Ton Markhorst of hij hoofdsponsor wou worden bij SV Deurne.

Jan moest dit eerst overleggen met zijn zoon Roel (die sinds 2002 CEO was van Brands/GP Batteries). De motivatie van Jan naar zijn zoon was dat hoofdsponsor zijn het bedrijf naamsbekendheid zou geven en zo gemakkelijker aan personeel zou kunnen komen..

Brands/GP Batteries is hoofdsponsor geweest van 2004 tot en met 2013. Een leuke anekdote is dat toen SV Deurne 1 in 2007 kampioen werd in de Eerste Klasse Jan uitriep; “Volgend seizoen worden we ook nog kampioen in de Hoofdklasse en als het lukt gaan we met zijn allen naar Egypte op trainingskamp” Het orakel van De Kranenmortel kreeg gelijk. SV Deurne werd kampioen.

Maar Jan krijgt wel eens vaker gelijk. Zijn zoon Roel kreeg drie jaar geleden blaaskanker. Na een zware operatie wilde de oncoloog hem chemokuren geven want hij zou geen 12 maanden meer te leven hebben als hij dit niet zou doen en maximaal 2-5 jaar als hij het wel zou doen. Jan en Roel waren argwanend en geloofden niet in therapieën zoals chemokuren die het lichaam belasten. Overigens kreeg ook Jan zijn dochter te maken met kanker, maar ook bij haar ziet het er tot nu toe goed uit na een operatie en geweigerde bestraling, hormoonkuur en chemo-therapie.

Hij had door de voorgeschiedenis van zijn vrouw heel veel over de ziekte kanker gelezen. Jan ploos alles uit en ging naar een professor in Frankfurt. Die professor werkte o.a. met hyperthermie evt. in combinatie met een veel kleinere hoeveelheid chemo dan normaal gebruikelijk, zuurstoftherapie, mistletoe, vitamines en mineralen.

Als eerste therapie komt altijd : reiniging van het lichaam, verwijderen van amalgaan-vullingen (kwik) en darmstelsel.

Jan gelooft in de preventieve werking van o.a. gezonde voeding en beweging. Hij vindt het schandalig dat de studenten medicijnen niet of heel weinig van het vak voedingsleer krijgen. Zo noemt Jan suiker de grootste troep die er bestaat en drinkt hij zelden frisdrank. Jan wordt in september 70 jaar jong en is nog steeds gezond, energiek en vitaal.

De medische wereld had gezegd dat zijn zoon Roel niet lang meer te leven had. Roel en Jan schijnt gelijk te krijgen, bij Roel is nu na drie jaar geen kanker meer te vinden.

Roel heeft geen enkele chemokuur ondergaan. Het alternatieve circuit heeft dus bestaansrecht. 

« ga terug